همگانی متن کوتاه

[Mahak]

و اما نبودنت سوزاند آن بهار خاطراتی که ساخته بودیم را..

 

[Mahak]

ᵗʰʳᵒᵘᵍʰ ᵗʰᵉ ᵘᵖˢ ᵃⁿᵈ ᵈᵒʷⁿˢ
ⁱ ʷᵃˢ ᵐʸ ᵒʷⁿ ᵒⁿˡʸ ᶠʳⁱᵉⁿᵈ
میان پستی و بلندی ها
خودم تنها دوست خودم بودم

 

[Mahak]

امیدوارم اینکه میگن:
«روزی که ما هم بار سفر ببندیم، کسایی که دوستشون داشتیم میان استقبالمون»
حقیقت داشته باشه.

 

[Mahak]

از سکوت در این شرایط بدم میاد،

کاش میتونستم کاری کنم،
دلم آروم شه.

 

[Mahak]

ای بی‌وفای سنگلدل قدرناشناس ،
از من همین ڪه دست کشیدی تو را سپاس
فاضل_نظری

 

[Mahak]

شادی مکن از زادن و شیون مکن از مرگ
زین گونه بسی امد و زین گونه بسی رفت

ابتهاج

 

[Mahak]

جهان میتواند زیبا باشد، فقط زمانی که انسان‌ها جای کشتار، به دیگری کمک کنند.

 

[Mahak]

اگر کفش‌ات پایت را می‌زد و از ترس سخن مردم پابرهنه نشدی و درد را به پایت تحمیل کردی، دیگر در مورد آزادی شعار نده!

آلبرکامو

 

[Mahak]

نقاب اشنا بستند کز بیگانگان رستیم

چو بازی ختم شد بیگانه دیدیم اشنایان را

شهریار

 

[Mahak]

آقای ناظم، بعضی چیزها را نمی‌شود گفت. بعضی چیزها را احساس می‌کنید. رگ و پی شما را می‌تراشد، دل شما را آب می‌کند، اما وقتی می‌خواهید بیان کنید می‌بینید که بی‌رنگ و جلاست. مانند تابلوئیست که شاگردی از روی کار استاد ساخته باشد. عیناً همان تابلوست. اما آن روح، آن چیزی که دل شما را می‌فشارد، در آن نیست...

چشم‌هایش - بزرگ علوی