شعر اشعار فروغ فرخزاد

[Mahak]

کنون میان پیله لبهایم
پروانه های بوسه
در اندیشه گریز فرو رفته اند.

فروغ فرخزاد

 

[Mahak]

نمی ترسی، نمی ترسی، که بنویسند نامت را
به سنگ تیرهٔ گوری، شب غمناک خاموشی

بیا دنیا نمی ارزد به این پرهیز و این دوری
فدای لحظه ای شادی کن این رؤیای هستی را

فروغ فرخزاد

 

[Mahak]

بر که می خندد فسون چشمش ای افسوس؟
وز کدامین لب لبانش بوسه می جوید؟

پنجه اش در حلقه موی که می لغزد؟
با که در خلوت به مستی قصه می گوید؟

تیرگی ها را بدنبال چه می کاوم؟
پس چرا در انتظارش باز بیدارم؟

در دل مردان کدامین مهر جاوید است؟
نه ... دگر هرگز نمی آید به دیدارم


فروغ فرخزاد