شعر [اشعار تک بیتی]

[-zahra.s-]

شاه و گدا به دیدهٔ دریادلان یکی است

پوشیده است پست و بلند زمین در آب

صائب تبریزی

 

[-zahra.s-]

بود ز وضع جهان هایهای گریهٔ من

ز سنگلاخ فغان ساز می‌کند سیلاب

صائب تبریزی

 

[-zahra.s-]

مجوی در سفر بیخودی مقام از من

که در محیط، کمر باز می‌کند سیلاب

صائب تبریزی

 

[-zahra.s-]

دورخ از تیــــرگی بـخت درون تـــــو بــود

گـردرون تـیــره نباشد هـمه دنیــــاست بـهـشـت

صائب تبریزی

 

[-zahra.s-]

من نمی دانستم معنی هرگز را!
تو چرا باز نگشتی دیگر…؟

ابتهاج

 

[-zahra.s-]

نازنین آمد و دستی به دل ما زد و رفت
پرده ی خلوت این غمکده بالا زد و رفت

ابتهاج

 

[-zahra.s-]

گر بگويم كه تو در خونِ منی، بُهتان نيست
ابتهاج

 

[-zahra.s-]

زبان عاشقان چشم است و
چشم از دل نشان دارد

ابتهاج

 

[-zahra.s-]

چه ابر تیره ای گرفته سینه تو را
که با هزار سال بارش شبانه روز هم
دل تو وا نمی شود…

ابتهاج

 

[-zahra.s-]

این همه رنج کشیدیم و نمی دانستیم
که بلاهای وصال تو کم از هجران نیست
ابتهاج