شخصیتپردازی در نویسندگی یکی از عناصر بسیار کلیدی برای خلق داستانی جذاب و ماندگار است و از مراحل بسیار مهم در آموزش نویسندگی به حساب میآید. این فرایند شامل خلق و پرداخت ویژگیهای فردی و روانی و اجتماعی شخصیتهای داستان است تا آنها را بهگونهای باورپذیر و تأثیرگذار نشان دهد. برای شروع شخصیتپردازی، نویسنده ابتدا باید اهداف و انگیزههای شخصیت را تعریف کند. انگیزههای شخصیت عامل محرک او در داستان هستند و به او جهت میدهند. بهعنوان مثال، قهرمان داستان معمولاً هدف بزرگی در داستان دارد و انگیزه او برای دستیابی به این هدف، بخش مهمی از روایت را تشکیل میدهد. انواع شخصیتها در داستان نیز متنوع هستند و شامل شخصیتهای اصلی (قهرمان یا پروتاگونیست)، ضدقهرمان (آنتاگونیست)، شخصیتهای فرعی و حتی شخصیتهای سیاهیلشکر میشوند.
هر یک از این شخصیتها نقش خاصی در پیشبرد داستان دارند. شخصیتهای فرعی معمولاً به تکامل قهرمان کمک میکنند؛ درحالیکه آنتاگونیستها تنش و کشمکش را ایجاد میکنند