همگانی شعر مورد علاقه
- نویسنده موضوع Mahak
- تاریخ شروع
- تاریخ ثبتنام
- 9/25/25
- نوشتهها
- 1,002
- موضوع نویسنده
- #2
سلام ای عشق دیروزی،منم آن رفته از یادی
که روزی چشمهایم را،به دنیایی نمیدادی
سلام ای رفته از دستی،که میدانم نمی آیی
و میدانم برای من،امیدی رفته بر بادی
به خاطر داریَم آیا؟!به خاطر دارمت آری!
سلام ای باور پاکی،که از چشمم نیفتادی
قلم آبستنِ بغضی،که میپیچد به خود هرشب
و میزاید تو را با درد،شبیهِ حس ِ میلادی
اسیر عشق من بودی،زمانی...لحظه ای..
.روزی رهایت کردم و گفتم:پرستویم تو آزادی!
نوشتی:بی تو میمیرم،خرابت میشوم عمری
کنون فردای دیروز است،ببین حالا چه آبادی!!
که روزی چشمهایم را،به دنیایی نمیدادی
سلام ای رفته از دستی،که میدانم نمی آیی
و میدانم برای من،امیدی رفته بر بادی
به خاطر داریَم آیا؟!به خاطر دارمت آری!
سلام ای باور پاکی،که از چشمم نیفتادی
قلم آبستنِ بغضی،که میپیچد به خود هرشب
و میزاید تو را با درد،شبیهِ حس ِ میلادی
اسیر عشق من بودی،زمانی...لحظه ای..
.روزی رهایت کردم و گفتم:پرستویم تو آزادی!
نوشتی:بی تو میمیرم،خرابت میشوم عمری
کنون فردای دیروز است،ببین حالا چه آبادی!!
- تاریخ ثبتنام
- 9/25/25
- نوشتهها
- 1,002
- موضوع نویسنده
- #4
فکر بلبل همه آن است که گل شد يارش
گل در انديشه که چون عشوه کند در کارش
دلربايي همه آن نيست که عاشق بکشند
خواجه آن است که باشد غم خدمتگارش
جاي آن است که خون موج زند در دل لعل
زين تغابن که خزف مي شکند بازارش
بلبل از فيض گل آموخت سخن ور نه نبود
اين همه قول و غزل تعبيه در منقارش
اي که در کوچه معشوقه ما مي گذري
بر حذر باش که سر مي شکند ديوارش
آن سفرکرده که صد قافله دل همره اوست
هر کجا هست خدايا به سلامت دارش
صحبت عافيتت گر چه خوش افتاد اي دل
جانب عشق عزيز است فرومگذارش
صوفي سرخوش از اين دست که کج کرد کلاه
به دو جام دگر آشفته شود دستارش
دل حافظ که به ديدار تو خوگر شده بود
نازپرورد وصال است مجو آزارش
گل در انديشه که چون عشوه کند در کارش
دلربايي همه آن نيست که عاشق بکشند
خواجه آن است که باشد غم خدمتگارش
جاي آن است که خون موج زند در دل لعل
زين تغابن که خزف مي شکند بازارش
بلبل از فيض گل آموخت سخن ور نه نبود
اين همه قول و غزل تعبيه در منقارش
اي که در کوچه معشوقه ما مي گذري
بر حذر باش که سر مي شکند ديوارش
آن سفرکرده که صد قافله دل همره اوست
هر کجا هست خدايا به سلامت دارش
صحبت عافيتت گر چه خوش افتاد اي دل
جانب عشق عزيز است فرومگذارش
صوفي سرخوش از اين دست که کج کرد کلاه
به دو جام دگر آشفته شود دستارش
دل حافظ که به ديدار تو خوگر شده بود
نازپرورد وصال است مجو آزارش
- تاریخ ثبتنام
- 10/6/25
- نوشتهها
- 39
بچین میزِ قمارت را، دل از من، روِی ماه از تو
بیا بردار بازی کن، سفید از من سیاه از تو
همیشه آخرِ بازی، کسی که سوخت من بودم
همیشه باخت با من بود،گاه از عشق، گاه از تو
تمامِ خانه ها را بر سرم آوار کردی و...
کسی جرأت ندارد تا بگیرد اشتباه از تو
تو رخ میتابی و من قلعه ات را آرزومندم
خر است این اسب گر یک لحظه بردارد نگاه از تو
گل من! فیلِ ما مست است و گاهی کج روی دارد
نگیری خرده بر مستان، اگر بستند راه از تو
درین بُن بستِ حیرانی، کجا میرانی ام دیگر
چه دارم رو کنم زیبای کافر کیش آه از تو
بیا بردار بازی کن، سفید از من سیاه از تو
همیشه آخرِ بازی، کسی که سوخت من بودم
همیشه باخت با من بود،گاه از عشق، گاه از تو
تمامِ خانه ها را بر سرم آوار کردی و...
کسی جرأت ندارد تا بگیرد اشتباه از تو
تو رخ میتابی و من قلعه ات را آرزومندم
خر است این اسب گر یک لحظه بردارد نگاه از تو
گل من! فیلِ ما مست است و گاهی کج روی دارد
نگیری خرده بر مستان، اگر بستند راه از تو
درین بُن بستِ حیرانی، کجا میرانی ام دیگر
چه دارم رو کنم زیبای کافر کیش آه از تو
