همگانی متن کوتاه

[Mahak]

مکان ها بی گناهند،غربت درون ماست.

 

[Mahak]

- نازک دلیم و حادثه در جستجوی ما ..

 

[Mahak]

برای زندگی کردن در این گوشه‌یِ دنیا، آدم باید از فولاد باشد تا دوام بیاورد.

 

[Mahak]

وصف‌ِ احوال‌ من‌ افتاد‌ به‌ دستان‌ِ قلم ؛
من‌ نوشتم‌ که غمی‌ نیست ؛ تو‌ بخوان‌ سخت‌ گذشت.

 

[Mahak]

وَ تا ابد غمگین میمانم چون دیگر چیزی من را خوشحال نمی کند.

 

[Mahak]

مگر نه که پایان شب سیه،سپید است؟!
پس کو آن طلوع؟!

 

[Mahak]

می‌گفت: ‹تنها چیزی که از موسیقی می‌خواهم فرار از زندگی‌ست. ›

 

[Mahak]

عبور می کنیم،
از رنجی که
از آن ما نبود.

 

[Mahak]

در جهانی که زندگی میکنیم ،
کلمات بیشتر از گلوله ها آدم کشتند؛

 

[Mahak]

‹ ما را ستمی کشت ك با غیر نگفتیم،
گاهی گفتن درد‌ها، بخدا شدنی نیست!