نه متاسفانه یکم ظاهربینم، و اگه ظاهرش جذبم نکنه نمیتونم بهش حس داشته باشم پس نگه داشتنش عاقلانه نیست و یجورایی عادلانه نیست که بخوام بخاطر دینی که دارم حالا چه عاطفی چه مالی، نگهش دارم.
و برای اون شخصم این کار اتلاف وقت و اذیت کنندس چون وقت و انرژی خوبش و شانس اینکه یکیو پیدا کنه از ته دلش عاشقش باشه رو ازش میگیرم.
چون این ادم برای من جذابیتی نداره ولی ممکنه برا یه دختر دیگه ده از ده باشه.
و جدا از اون، نه همه .. ولی یکسری از افراد مریضن واقعا، میفهمن نمیخوای ولی سعی میکنن یجورایی ترحم بخرن یا بهت حس عذاب وجدان بدن.. که ببین من با وجود اینکه ازم خوشت نمیاد بهت متعهد موندم یا برات از خودگذشتگی کردم و روز سخت زندگیت کنارت بودم.. نمیدونم کی اینو میخونه ولی اگه یه دختری میخونتش میخوام بگم که ادم مریض زیاده.. وقتی تو این موقعیت قرار گرفتی حس خودتو اولویت قرار بده، فارغ از هرچیز دیگه ای!
این تجربه ایه که خیلی طول کشید بهش برسم، "ادمی که روز سختت کنارت بوده اگه واقعا دوست داشته باشه حس خوبت براش مهم ترین چیزه و به هر قیمتی کنارش نگهت نمیداره"
و اگه یه پسر میخونتش باید بگم، به عنوان یه دختر
"منِ دختر، من ارغوان، هر چقدر بخوام ناز کنم هیچوقت، به کسی که دوسش دارم بیشتر از دوبار نه نمیگم، چون ترس از دست دادنش رو دارم.. تلاش زیادی اذیت کنندست برای دو طرف"
همین سوال قبلی
بنظرم براش تاپیک بزن جالبه همه نظراشونو بگن