شعر [اشعار تک بیتی]

[-zahra.s-]

بد نامي جهان دو روزي نبود بيش

آن هم كليم با تو بگويم چه سان گذشت

 

[-zahra.s-]

این همسفران،پشت به مقصود،روانند

شاید که بمانم،قدمی پیش تر افتم

 

[-zahra.s-]

سیر گلشن کردی و گل،غنچه شد بار دگر

بس که از شرم جمالت،دست پیش رو گرفت

 

[-zahra.s-]

ما ز آغاز و ز انجام جهان ، بی خبریم

اول و آخر این کهنه کتاب،افتاده است

 

[-zahra.s-]

باشد نشان پختگی،افتادگی،کلیم

آن میوه نارس است که بر دار مانده است.

 

[-zahra.s-]

باطنش،همچو پشت آینه بود

ظاهر هر که صافتر دیدم.

 

[-zahra.s-]

بعد عمری که به خواب منِ بیدل آمد

گریه آبی به رخم ریخت که بیدار شدم

 

[-zahra.s-]

تا ز دل آهی کشیدم ،جمله دل ها درگرفت

باد بود،از آتش یک خانه ،چندین خانه سوخت.

 

[-zahra.s-]

هست با خونین دلانم الفتی کز بعد مرگ
خاک من بر زخم اگر پاشند مرهم می شود

 

[-zahra.s-]

قانون گردباد بود روزگار را
جز خار و خس زمانه به بالا نمی برد