دلنوشته دل نوشته زاده‌ی بهشت، ساکن جهنم | زهرا سرفراز کاربر انجمن آوای رمان

[-zahra.s-]

نام اثر:
زاده‌ی بهشت ،ساکن جهنم

نویسنده:
زهرا
سرفراز
ناظر: @ماهک مهاجری
دیباچه:
کسی چه میداند چه گذشت به شیطان وقتی که راهی زمین شد برای فریب آدمیان.....​

 

[Nazanin]

نویسنده‌ی عزیز
ضمن خوش‌آمد گویی و سپاس از انتخاب این انجمن برای منتشر کردن دلنوشته خود
​

• بعد از به پایان رسیدن دلنوشته خود، لطفا در تاپیک زیر اعلام پایان کنید.
تاپیک اعلام پایان دلنوشته و اشعار | انجمن نویسندگی آوای رمان

• می توانید پس از اتمام ۱۵ پارت دلنوشته، در تاپیک زیر در خواست نقد دلنوشته خود را بدهید.
تاپیک جامع در خواست نقد آثار تالار ادبیات

• برای دریافت تگ به تاپیک مراجعه کنید. لازم است قبل از درخواست تگ، دلنوشته شما نقد شده باشد.
تاپیک جامع درخواست تگ تالار ادبیات | انجمن نویسندگی آوای رمان

• چنانچه از تایپ ادامه شعر خود منصرف شدید
می‌توانید از طریق لینک زیر درخواست انتقال
به متروکه داشته باشید.
درخواست انتقال و بازگردانی آثار از متروکه تالار ادبیات

• لطفا از نوشتن مسائل باز و خلاف عرف و قوانین
انجمن جداً خودداری کنید.
• ضمناً از کشیدن حروف و تکرار آن‌ها نیز بپرهیزید.

 

[-zahra.s-]

به راستی کیستم؟!توده ای از آتش و نفرت؟!
ـ
یا حاله ای از روشنایی و امید؟

دوست یا دشمن؟
شیطان یا فرشته؟

ط مرا چه میخوانی!!​

 

[-zahra.s-]

فرشته ای از جنس آتش...

آتشی که عاشق نور شد و نوری که خاک را ترجیح داد

آتشی که خاک را در بر گرفت

سیاه شد روحِ او و پیمان بست بر سرِ گمراه کردن خاک

خاکی که روحِ نور در او دمیده شد،به آتش میبازد؟

کسی چه می‌داند،شاید عاشق به معشوق رسید.!





​

 

[-zahra.s-]

قدم برمیدارم در ظلماتی پر از واهمه
باد ،خاکسترها را با خود همراه می‌کند
خاکستر هایی که یاد آور خاطراتِ تاریک و پر از رنج است
چشم هایشان میخ قدم هایم شده ،با قلب هایی یخ زده و نگاه هایی بی روح و پر از ترس ،گویی کمک می‌خواهند
اما از چه کسی؟
از من؟
خنده دار است
آنها فقط ظاهر می‌بینند و از رگه های شیطانی که درونم ریشه زده بی خبرند
در حسرت لمس آرامشی هستند که دیگر اینجا نیست
آتش آن‌ها را نمی‌سوزاند حسرت است که آتشِ سوزاننده به جانشان انداخته ....​

 

[-zahra.s-]

چشمانم دو گویِ آتش شده اند
پلک که میزنم ماده ای مذاب روی گونه هایم جاری می‌شود
انگار کسی قلبم را میانِ دستش به قصدِ کشت می‌فشارد
به همین دلیل از این تکه از وجودم متنفرم
ضعیفت ،دلتنگ،دل رحم
و هر ثانیه منتظر بارش اشکی که گونه را به آتش میکشد
اوایل فکر میکردم مرگ دارد به سمتم قدم برمیدارد
اما کم کم پی بردم هزاران برابر بدتر و عذاب آور تر از مرگ است
گویا غَم بدترین تجربه ی زندگیست​